برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

و امّا بعد... 9: روزِ نزدیک
نویسنده : مریم روستا - ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٦ بهمن ۱۳۸٩
 

و بترسان آن‌ها را از یوم الآزفه...
 
این غفلت‌های تو در تو، این مستی‌های بی‌خبری، این بی‌خیالی‌های عجیب و غریب، جلو گذر زمان را نمی‌گیرد. روزها تند و تند می‌گذرند، از پی هم می‌آیند و می‌روند، انگار همه اجزاء زمان توی مسابقه باشند برای رسیدن به آن روز، به آن روز که وقتِ کمی مانده تا رسیدنش، که رسیدنش نزدیک است. به آن روز قریب الوقوع. که «یوم الازفه» اش گفته‌اند. ... اَزِفَه الآزِفَه. (نجم- 57)

 
وَأَنذِرْهُمْ یَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ کَاظِمِینَ (غافر/18)


پ.ن: اَزَف یعنی تنگیِ وقت. کوتاهیِ زمان.


 
 
و امّا بعد... 8: روز تنهایی
نویسنده : مریم روستا - ساعت ٩:۳٠ ‎ق.ظ روز جمعه ۸ بهمن ۱۳۸٩
 

همه آدم‌هایی که برای تنها نبود‌ن‌مان رویشان حساب می‌کنیم، که وقت‌های سختی فکر می‌کنیم چه خوب که هستند، که شانه‌هایشان خوب تکیه‌گاهی‌ست برای لحظه‌ای آسودن، برای چند قطره‌ای گریستن و سبک شدن، که اصلاً بودن‌شان، حضورشان مایه آرامش است، مایه دل‌گرمی‌ست، آن روز نیستند. آن روز که روز تنهایی‌ست.


  

یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِیهِ. وَأُمِّهِ وَأَبِیهِ. وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِیهِ. لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنِیهِ (عبس 34- 37)