برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

سبحانک یا نور
نویسنده : مریم روستا - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز جمعه ٧ اسفند ۱۳۸۸
 

(١) گلدان کوچکم را هر صبح قبل از آن‌که بیرون بروم روی تختم می‌گذارم که حسابی نور از پنجره بتابد برایش. عصرها که برمی‌گردم آن‌قدر از مصاحبت آفتاب تر و تازه است که حسودی‌ام می‌شود؛ "خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آن‌هاست".

بسم الله الرّحمن الرّحیم
الله وَلیّ الَّذین امنوا یُخرجُهُم مِنَ الظّلماتِ اِلَی النّور...

(٢)  آیه‌الکرسی را هر صبح می‌خوانم تا به این فراز برسم الله ولیّ‌الّذین امنوا یخرجهم من الظّلمات الی النّور، تا دلم قرار بگیرد. یخرج فعل مضارع است و «او» هر روز دارد من را از این تاریکی‌های تو در تو نجات می‌دهد. ذلک بانّ الله مولی الّذین امنوا و انّ الکافرین لا مولی لهم.

پ.ن: دیروز اختتامیه سومین مسابقه سراسری بوی سیب(+) بود. بهانه‌ای هم بود برای زیارت حضرت کریمه(س). آن‌هم با دوست عزیزم(+) و فاطمه‌شان که در آستانه تکلیف، زائر بانو شده بود. دیدن زهرا (+) و محمّدیوسف‌ش هم کلی بر احوال خوش‌مان افزود. دوباره اسم‌م را خواندند برای کربلا. این‌بار تندیس، نشان عزیزی از حرم حضرت عشق(ع) داشت که از دیشب دیدنش آرام‌م می‌کند؛ تکه سنگی که از سال ١٣٣٢ تا ١٣٨٨ بالای سر حضرت بوده است. (+).  

این مطلب توی برنانیوز (+) 


 
comment نظرات ()