برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

خوش به حالِ مادرها
نویسنده : مریم روستا - ساعت ۱۱:٢٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

و انسان را به پدر و مادرش سفارش نمودیم. مادرش او را حمل کرد در حالی‌که هر روز ضعف و سستی بر سستیِ او می‌افزود...

هر قدر بخوانم باز برایم تازه است که تو، توی کتابت، این‌همه با دقت، روزها و لحظه‌های آغازِ رنجِ شیرینِ مادری را ثبت کرده باشی. که حتّی آن حالات هم از نگاهِ تیزبینِ آیه‌ها و کلمه‌هایِ تو مخفی نمانده باشد. ماه‌های رنجِ حمل؛ حَمَلتهُ امّه وَهناً عَلی وَهن، لحظه‌های سختِ وضع؛... و وضعتهُ کُرهاً، آن دو سالِ شیره‌ی جان نوشاندن؛ و فِصالهُ فی عامین... خوش به‌حالِ مادرها که این‌همه توی کتابِ جاودانه‌ات هوا‌ی‌شان را داشته‌ای.

یادم افتاد ماجرای آن جوان را. که مادرِ پیرش را روی شانه گذاشته بود و دورِ کعبه طواف می‌داد. که توی همان حال، از رسولِ تو پرسید: «آیا با این‌کار حقّ مادرم را ادا کردم؟» و پیام‌برِ تو جواب داد: «نه! حتی جبرانِ یکی از ناله‌های زمانِ وضع حملش را نکردی».


وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى‏ وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فی‏ عامَیْنِ أَنِ اشْکُرْ لی‏ وَ لِوالِدَیْکَ إِلَیَّ الْمَصیرُ (لقمان/14)


پ.ن: پیش‌کش به همه‌ی مادرهای خوبِ سرزمینم. به بهانه‌‌ی روزِ قشنگ‌شان.


 
comment نظرات ()