برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

پایانِ خوشِ زمین
نویسنده : مریم روستا - ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٤ تیر ۱۳٩٠
 

و همانا ما در زبور بعد از تورات نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد.

این مرزهای سیاسی و جغرافیایی، این جنگ‌هایی که بشر بر سر جابجایی یک وجب از این مرزها کرده را بی‌خیال. این زمین، این پهنه عجیب جغرافیایی، مالِ هیج‌کدام از این دولت‌ها و ملت‌ها نیست. مالِ خداست؛ اَنّ الارضَ لله. خدا هم مالِ خودش را به هر که بخواهد ارث می‌دهد. به اهالیِ خودش. اَنّ الارضَ لله یورثِها مَن یَشاء من عِباده. این‌ها که مُلک و حکومت شرق و غرب عالَم دست‌شان است، زمینِ خدا را غصب کرده‌اند. خدا خودش از اول گفته بود زمینش را چه کسانی باید به ارث ببرند. و لقد کتبنا فی الزّبور من بعد الذّکر انّ الارض یرثُها عِبادیَ الصّالحون. آن آقایی که تورات و انجیل و زبور و قرآن وعده آمدنش را داده‌اند، قرار است ارث غصب شده خدا را؛ زمین را؛ از دست غاصبان پس بگیرد و به دستِ اهلش بدهد. و زمین، سال‌هاست این رویای شیرینِ موعود را انتظار می‌کشد. و العاقبه للمتّقین.  


بسمِ الله الرّحمن الرّحیم
و لقد کتبنا فی الزّبور من بعد الذّکر انّ الارض یرثها عبادیَ الصّالحون انبیاء 105

اِنّ الارضَ لله یورثها من یَشاء مِن عِباده وَ العاقبه للمتّقین اعراف 128


 
comment نظرات ()