برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

ماهِ بی‌خورشید، خورشیدِ بی‌ماه
نویسنده : مریم روستا - ساعت ٥:٥٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٩
 

سوگند به خورشید و پرتوافشانی‌اش و سوگند به ماه هنگامی که پیِ او درآِید...

ماه یاد گرفته بود هیچ‌وقت از خورشید جلو نیفتد. یاد گرفته بود همیشه دورِ خورشید بگردد. یاد گرفته بود مقابل خورشید، تواضع کند، سر خم کند، ادب کند تا بهره‌ای از اشعه‌هاش به او برسد. ماهِ بی‌خورشید که ماه نمی‌شود. امّا انگار خورشیدِ بی‌ماه هم دوامی ندارد. این را روزِ دهم همه فهمیده بودند. خورشیدی که دست‌هاش را به کمر گرفته بود، به غروب نزدیک می‌شد. ماه را کنارِ علقمه جاگذاشته بود.

بسمِ الله الرّحمن الرّحیم
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا

 

پ.ن: خیمه عزا توی بهارنارنج (+) برپاست. با روایتِ نیمه‌های پنهان.


 
comment نظرات ()