برای خاطر آیه ها

دل نوشت هایی برای خاطر آیه هایی که دوستشان دارم.

صبری که زیبا باشد
نویسنده : مریم روستا - ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ اردیبهشت ۱۳٩۱
 

و کسانی که برای طلبِ خشنودی پروردگارشان صبر کردند...

نمی‌شود آدم توی این دنیایِ غریبِ وانفسا زندگی کند و توی سال‌های زندگی‌اش هیچ اتفاق ناخوشایندی نیافتد، هیچ روزهای سختی را نبیند. اصلاً نفس گذرانِ زندگی دنیا، گاهی تحمّل‌نکردنی می‌شود. برای آن روزهای سخت، نسخه‌ی قرآن «صبر» است. آن تعبیر لطیف استعینوا بالصّبر را همه‌مان خوانده‌ایم. انگار قرآن برای صبر یک موجودیّت و اصالتی قائل شده است وقتی می‌گوید «از صبر کمک بخواهید». امّا برای قرآن، هر صبری صبر نیست. این‌که از سرِ ناچاری توی روزهای سختِ زندگی صبر کنی، یا برای مظلوم‌نمایی، یا حتّی برای جلب توجه دیگران یا نمی‌دانم به هزار قصد و غرض دیگر، توی آیه‌ها خریدار ندارد. صبر باید زیبا باشد. یعقوب که برای همه‌ی ما اسوه‌ی صبر است، صبرش زیبا بوده. (یوسف/18/83). خدا وقتی حتّی به محمّدش هم توصیه به صبر می‌کند می‌گوید؛ فاصبِر صبراً جمیلاً. (معارج/5). آن صبر زیبایی که خریدار دارد، صبر برای «ابتغاء وجهِ رب» است؛ الّذین صبروا ابتغاء وجه ربّهم. (رعد/22). یعنی صبر برای رضایِ خدا. برای دیدنِ لبخندِ خدا. صبر برای خاطرِ خودِ خدا؛ وَ لربّک فاصبر. (مدثر/7)
.
از اولش می‌خواستم این را بگویم که گاهی توی این روزهای بی‌طاقتِ ناشکیب، که حتّی گذرِ لحظه‌ها هم برای آدم سخت می‌شود باید یک نفس عمیق کشید و به همه‌ی ناخوشی‌ها و ناملایمی‌ها لبخند پاشید و گفت: باشد! فقط به خاطرِ خدا.

وَ الَّذینَ صَبَرُوا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِم (رعد/22)


پ.ن

«برای خاطر آیه‌ها» سه‌ساله شد.+ گاهی اگر از این طرف‌ها رد شدید و خواستید از سرِ لطف، نویسنده‌اش را دعایی کنید، بسپارید خدا جرعه‌ای «اخلاص» بدهدش؛

حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی/ دامِ تزویر مکن چون دگران قرآن را


 
comment نظرات ()
 
و امّا بعد... 10: روز بی‌رفیقی!
نویسنده : مریم روستا - ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٠
 

حمیم یعنی دوستِ گرم و صمیمی. یعنی رفیق شفیق. یعنی رفیقی که توی هیچ‌حالی تنهات نگذارد. وقت‌هایی که بودن‌ش لازم است، کنارت باشد. همیشه هوات را داشته باشد. با دردت دردمند بشود و با شادی‌ت شاد باشد... یکی از روایت‌های آیه‌ها از «آن روز» که همه وجودم را پر از خوف می‌کند تعبیرِ و لایَسئلُ حمیمٌ حَمیمًا ست. توی آن روز، از شدت و هول واقعه، هیچ دوستِ صمیمی حالِ دوست و رفیقش را نمی‌پرسد. آآه...  اِنّی اسئَلُک الاَمان.

بسم الله الرّحمنِ الرّحیم
یَوْمَ تَکُونُ السَّمَاء کَالْمُهْل. وَتَکُونُ الْجِبَالُ کَالْعِهْنِ. وَلَا یَسْأَلُ حَمِیمٌ حَمِیماً.


 
comment نظرات ()